Δεν είσαι ο Γιώργος που αγαπούσα μια φορά

Θυμάμαι ακόμα το παλιό φορτηγάκι του παππού. (όσοι με ξέρουν καλύτερα, εμένα και τους Καημούς μου θα το θυμούνται).
Και θυμάμαι ακόμα το κασσετοφωνάκι του. Και τις τρεις τέσσερις κασσέτες που παίζαν καλοκαίρι και χειμώνα οι ίδιες και οι ίδιες. Ο Στράτος, ο Στέλιος, το "μικρό ένοχο μυστικό μας" ο Χάρρυ Κλιν που μου έβαζε ο παππούς να ακούω για να γελάμε που βωμολοχούσε, και φυσικά ο Νταλάρας του Κουγιουμτζή στους Τρελούς κι Αγγέλους του. Εκεί πρωτογνώρισα τον Νταλάρα και φυσικά τον λάτρεψα. Την κασσέτα αυτή την έχω ακόμα και τη θεωρώ την πιο πολύτιμη από όλα μου τα μουσικά αποκτήματα...

Θυμάμαι ακόμα τη νύχτα που πήγα με τον πατέρα μου στο Αττικόν.
Στη γενιά του Νταλάρα ο πατέρας μου, στην γενιά που δάκρυσε για την Κύπρο, που μάτωσε στο Πολυτεχνείο, που φώναξε για την Ελλάδα. Θυμάμαι τα παιδιά με τα κολλητά μαύρα ρούχα και τα μακρυά μαλλιά που είχαν έρθει για τον Βασίλη. Θυμάμαι τους αναπτήρες να μοιάζουν με αστέρια τα παιδικά μου μάτια. Θυμάμαι τον αμανέ στο τραγούδι του Άσιμου λες και τον ακούω τώρα...

Από τότε είδα τον Γιώργο πολλές φορές. Τελευταία ήταν στο θέατρο Πέτρας που πήγα, σε πείσμα της παρέας που δεν μπορούσε, μόνος μου και κατέληξα να χορεύω με αγνώστους και να πίνουμε κρασί που κάποιος είχε φέρει από Γερμανία στον εξώστη. Θυμάμαι τη "Φαντασία" να την "ψάλλει" ολόκληρο το θέατρο και να ανατριχιάζει.

Από τότε άλλαξαν πολλά. Ίσως να άλλαξαν κι όλα. Άλλαξα κι εγώ, αλλά σίγουρα άλλαξε κι ο Γιώργος. Όχι η φωνή του, όχι η καλλιτεχνική του αρτιότητα αλλά η παρουσία του. Η θέση του σε όσα συμβαίνουν και η θέση του στην καρδιά μου.
Ακολούθησε άλλο δρόμο. Θολό. Παράξενο. Ελιτίστικο. Του συστήματος. Έγινε κυβερνητικός σύζυγος. Έγινε υπερασπιστής των λαθρομεταναστών. Έπαψε να μιλάει για πατρίδα. Έπαψε να τραγουδάει για Ελλάδα. Έγινε πολύ πιο light. Έγινε μέχρι και κοσμικός (για τα μέτρα του πάντα). Και τις προάλλες μου έδωσε και το τελειωτικό χτύπημα. Συμμετείχε στη συναυλία-παρωδία στον πολύπαθο Άγιο Παντελεήμονα!
Α, ρε Γιώργο, πόσο με έχεις πληγώσει; Πόσο έχεις προδώσει εμάς και κυρίως την ιστορία σου; Και γιατί, για ποιο λόγο; Μήπως παραστράτισες; Μήπως για σένα ο δρόμος είναι δρόμος, τι πάει να πει είναι στραβός;
Γιώργο σύνελθε. Πάρε το στρατί και γύρνα! Και μη ξεχνάς...τα στερνά νικάν τα πρώτα!

Γιώργο θυμήσου:


Share/Bookmark

6 σχόλια:

kariatida62 είπε...

Εσύ όμως είσαι ο παλιός καλός"Καημός μου" και δεν πα νάγινες και irresistibleu!!
Καλές γιορτές να περάσεις..!:)

Εργοδέκτης είπε...

Ο λύκος κι αν εγέρασε...
ο Καημός δεν φεύγει Καρυάτιδά μου! Στο τσαφ είμαι να τον ξανανοίξω, μη νομίζεις, ένα μικρό χαλικάκι συγκρατεί τον χείμαρρο...
Καλές γιορτές και χρόνια πολλά και σε σένα!

zoyzoy είπε...

Δεν είναι ο μόνος!
Λίγοι έμειναν που υπερασπίζονται αν και έγιναν κάτι έφτασαν κάπου τις ιδέες και τις αξίες τους.
ΧΑΡΟΥΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
εύχομαι από καρδιάς
με τους ανθρώπους που αγαπάς
και φιλιά θαλασσινά!

Μελίτη είπε...

Αγαπημένε μου Καημέ,
όλα αλλάζουν κάθε μέρα γύρω μας, κι αυτό με λυπεί αφάνταστα, υπερβολικά...
Ναι, δίκιο έχεις, δεν είναι ο Γιώργος που αγαπούσαμε μια φορά.
Το μόνο που με κάνει χαρούμενη είναι ότι ο Καημός δεν αλλάζει ποτέ και (είμαι σίγουρη) ούτε πρόκειται να αλλάξει.
Σου εύχομαι Γλυκά Μελωμένα Χριστούγεννα και μια Καλή-Καλή και γελαστή Χρονιά.
Άπειρες ευχές μέσα από την καρδιά μου.
Σε φιλώ. Χρόνια Πολλά καλέ μου.

Εργοδέκτης είπε...

@ζουζου, Ζουζού μου χρόνια πολλά και σε σένα φοβερή νησιώτισσά μου! Να περάσεις αυτές τις μέρες υπέροχα με την οικογενειά σου! Σε φιλώ!

Εργοδέκτης είπε...

@Μελιτη, αγαπημένη μου φιλενάδα δεν είναι μόνο ότι αλλάζουν όλα γύρω μας, είναι προσπαθούν να μας πείσουν ότι δεν τρέχει τίποτα και ότι αυτό είναι και το σωστό! Δεν μπορώ να μην θυμάμαι τους στίχους του Μηλιώκα που είχε προβλέψει ότι: "Να δεις που κάποτε θα μας πούνε και μ...ες!"

Θα αφήσω όμως για λίγο στην άκρη τους Καημούς μου και θα επιστρέψω στο εορταστικό κλίμα.
Σε ευχαριστώ θερμά για τις ευχές σου, όταν είναι από ανθρώπους που σε αγαπάνε λένε ότι πιάνουν! Σου στέλνω όλη μου την αγάπη και όλη μου τη θετική ενέργεια για τις μέρες αυτές και για τη δύσκολη χρονιά που μας περιμένει! Χρόνια πολλά για εσένα και τους δικούς σου ανθρώπους!

Δημοσίευση σχολίου